Algemeen
uromastyx’en zijn echte woestijndieren en komen voor in het noorden van Afrika, het arabisch schiereiland,een stuk van Azie, Noordwestelijk India, Pakistan, West-Sahara en Marokko.
Er bestaan 16 verschillende soorten uromastyx’en, waarvan 3 van deze soorten (ornata, Aegyptya en acantinura) 2 of 3 ondersoorten hebben. Het gehele lichaam van de uromastyx is enigszins afgeplat en heeft vier sterke, korte poten. De korte, sterke poten zijn uitstekend om mee te klimmen of mee te graven.
Alle soorten uromastyx’en hebben een aantal rijen stekels op de staart. Bij de ene soort zijn ze verder ontwikkeld dan bij de ander. De staart wordt dan ook gebruikt al slagwapen om vijanden mee te verjagen en om hun schuilgelegenheid mee af te sluiten. Door hun stekelige staart als een soort sluis voor de ingang van de schuilplaats te leggen kunnen ze eventuele indringers met een stevige tik van de staart verjagen.
Huisvesting
uromastyx’en zijn redelijk actieve dieren. Zorg daarom voor een ruim terrarium met voldoende klimgelegenheid. Klimgelegenheid creeer je door een achterwand en zijwanden met plateaus in het terrarium te maken.
uromastyx’en kunnen behoorlijk graven, vandaar dat ik als bodemsubstraat voor brekerzand hebben gekozen. Brekerzand is perfect om gangen in te graven zonder dat het snel instort, mits het zand licht vochtig is. Eventueel kan er leem door het zand gemengt worden om de grotten van de uromastyx’en te verstevigen. Zelf gebruik ik halve dakpannen als schuilmogelijkheid, dit zorgt er voor dat gegeraven grotten niet kunnen instorten.
Zorg voor een terrarium wat ingericht is met stenen en bijvoorbeeld stronken. Door de stenen op een bepaalde manier op te stapelen, creeer je schuilgelegenheden. Let wel op dat de stenen op de bodem staan en goed stevig op elkaar zijn gestapeld i.v.m instortingsgevaar,aangezien uromastyx’en erg sterk zijn. Belangrijk is dat ieder dier zijn of haar eigen schuilgelegenheid heeft, zodat meerdere dieren in een terrarium elkaar kunnen ontwijken en uit de weg kunnen gaan.
Verlichting
Voeding
Het grootste gedeelte van de voeding voor een uromastyx , bestaat uit groenten en zaden. Een klein gedeelte van de voeding bestaat uit dierlijk voedsel, zoals krekels, sprinkhanen, wasmotlarven. Bij jonge dieren is het dierlijkvoedsel gedeelte groter dan bij volwassen doornstaartagamen. Zorg ook voor voldoende vitamines en calcium preparaten over de voeding.
Ik gebruiken hiervoor, miner-all voor het calcium en Reptivit voor de vitamines.
Voortplanting
Over het kweken met uromastyx’en is niet zo heel veel bekend. Zowiezo is de geslachtsbepaling bij uromastyx’en erg moeilijk en eigenlijk pas met 100% zekerheid te bepalen als een koppel paart. De uromastyx is ook laat paringsbereid, reken er op dat dieren pas na hun 3e tot 5e jaar geslachtsrijp zijn.
Indien er een paaring heeft plaatsgevonden zal het vrouwtje, indien ze gezond is en denkt dat het verandwoord is, eieren gaan aanmaken. Het is erg belangrijk dat er een week of drie na de paaring voldoende legplaatsen aanwezig zijn in het terrarium. Als het vrouwtje geen geschikte legplaats kan vinden in het terrarium kan legnood optreden, hier kan de uromastyx uiteindelijk door overlijden.
Als leg plek moet je een goed beschutte plek met vochtig zand maken, de uromastyx vrouw zal hier zelf een grot in graven. Zelf gebruik ik de halve dakpannen die ik als schuilplaats gebruik ook als leg plaatsen. Door meerdere dakpannen met vochtig zand er onder in het terrarium te plaatsen kan het uromastyx vrouwdje zelf een geschikte grot graven.
Ben je zo gelukkig dat je daadwerkelijk eieren hebt van je uromastyx, graaf de lag plaats dan voorsichtig uit met een klein lepeltje. de eieren dienen in de “stand” dat ze gevonden worden in vochtig gemaakte Vermuceliet ( 10 gram vermuceliet met 10 gram lauw water) geplaatst te worden. Ik broed mijn eitjes uit tussen de 29°C en de 31°C in een broedstoof. Over het algemeen komen de eitjes uit tussen de 60 en 80 dagen.
Slotwoord
Deze Caresheet is gemaakt door en eigendom van Squamata-world©